nederlands
français
english
deutsch

LINKS : AUTEURS

--------------------------------------------------------------------------

Norbert Hostyn

Norbert Hostyn°1951 te Oostende
Licentiaat Kunstgeschiedenis (KUL Leuven, 1974)

Conservator Museum voor Schone Kunsten Oostende   (tot 2008)
Conservator Muzee Oostende   (2008 tot aan zijn pensioen in 2014)

Auteur van verscheidene boeken
 
 

Museum voor Schone Kunsten - Oostende

Het Museum voor Schone Kunsten (verder MSK) in Oostende was een museum in de Belgische badstad Oostende.
Het bestond van 1893 tot 2008 als een stedelijk museum. Dan fusioneerde het met het PMMK, een museum van de provincie West-Vlaanderen tot het Mu.ZEE (Kunstmuseum aan Zee).

1980-2008: periode Norbert Hostyn

Norbert Hostyn volgde in 1980 Edebau op aan het hoofd van het museum.
Hij stoelde het beleid op enkele opties die eigen waren aan de stad en haar museumcollectie : vernauwen van het beleidsspectrum en versterken van de verzamelingen Ensor en Spilliaert en aanvullen met andere Belgische kunstenaarstijdgenoten.
Omdat het een stedelijk museum betrof werd ook een blijvende inspanning gedaan om kunstwerken aan te kopen die het lokale kunstleven moeten illustreren.
De komst van het PMMK naar Oostende in december 1986 bood de mogelijkheid beide musea complementair te maken (Belgische kunst van romantiek tot post-impressionisme in het MSK; expressionisme tot de allernieuwste tendensen in het PMMK).
Dit veronderstelde een langlopende bruikleen van een aantal topwerken uit het MSK aan het PMMK. Al van in 1980 volgden de plannen voor een herlocatie van het MsK Oostende zich op. Daarom werd ook nooit veel geïnvesteerd in onderhoud van het bestaande gebouw.

Sluiting in 2005

In februari 2005 sloot het MSK de deuren met het vooruitzicht op een relatief-snelle heropening in het voormalig postgebouw aan de Hendrik Serruyslaan. In juni 2005 startte de gedeeltelijke sloop van het Feest-en Kultuurpaleis. Al in april 2007 opende daar een winkelcentrum.

PMMK + MSKO = Mu.ZEE

Na die sluiting zag het stadsbestuur van Oostende uiteindelijk af van de plannen van een nieuw Museum voor Schone Kunsten in het oude postgebouw en besloot in overleg met de provincie West-Vlaanderen tot een soort fusie van MSK en het PMMK. De overeenkomst werd in 2008 gesloten.
De opening van het nieuwe Mu.ZEE in de gebouwen van het PMMK aan de Romestraat, is voorzien voor het voorjaar 2009.

MuZee Oostende

Het Kunstmuseum aan Zee of afgekort Mu.ZEE in Oostende ontstond in 2008 ingevolge een 'fusie' tussen twee bestaande kunstmusea in de stad: het MSK Oostende en het PMMK van de Provincie West-Vlaanderen.
In de schoot van het Mu.ZEE werd een studiecel opgericht specifiek over het leven en werk van James Ensor in de context van zijn tijd.
Norbert Hostyn, toenmalig conservator van het intussen vergane MSK van de stad Oostende leidde dit studiecentrum. Het Ensorhuis in Oostende en het Provinciaal Museum Constant Permeke in Jabbeke zijn twee 'satellietmusea' van het Mu.ZEE.

Bibliografie :

N. Hostyn,
1893-1993: 100 Jaar Museum voor Schone Kunsten in Oostende, 1993

N. Hostyn,
Museum voor Schone Kunsten Oostende:
Leon Spilliaert - Catalogus van de verzameling
, Oostende 1990

N. Hostyn,
Museum voor Schone Kunsten Oostende:
Catalogus beeldhouwwerken, assemblages en ceramiek
, Oostende 1989

N. Hostyn,
James Ensor:
De verzameling van het Museum voor Schone Kunsten Oostende
, Gent (Ludion), 1999

N. Hostyn,
Belgische Stilleven & Bloemenschilderkunst 1750-1914,
(Belgian Stilllifes & Flower Paintings)

N. Hostyn,
Frans Mortelmans 1865-1936: Virtuoos Bloemschilder, 2009

--------------------------------------------------------------------------

TOP

Prof. Dr. Guido Persoons, Doctor in de musicologie

Guido PersoonsOp 21 februari 2014 overleed op Prof. Dr. Guido Persoons onverwacht op 82-jarige leeftijd.
Guido Persoons werd op 8 april 1931 geboren in Borgerhout als zoon van de Antwerpse dirigent, componist en muziekdocent Gust Persoons. Ook zijn moeder, Nora Schiltz, was een getalenteerde muzikante en stamde uit een familie waar alles in het teken stond van kunst en cultuur. Het was dan ook geen toeval dat de jonge Guido na zijn humaniorastudies aan het Sint-Stanislascollege in Berchem , ondanks vruchteloze pogingen van zijn ouders om hem voor een “ernstige” universitaire opleiding te laten kiezen met uitzicht op werkzekerheid, koppig doorzette en zich aan de Leuvense universiteit inschreef voor musicologie, een opleiding die hij later nog zou combineren met kunstgeschiedenis.

Guido Persoons

Na een paar opdrachten in onder meer de grafische sector en als reservist in de Belgische Zeemacht, wordt hij in 1962 aangesteld als wetenschappelijk bibliothecaris aan het Nationaal Hoger Instituut en Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Nationaal Hoger Instituut voor Bouwkunst en Stedenbouw Antwerpen. Vanuit deze functie, die hij tot 1995 zou uitoefenen, zette hij zich in voor de uitbreiding en professionalisering van het aanbod van de bibliotheek en de wetenschappelijke inventarisatie van de collectie, waaronder het kostbare Sint-Lucasarchief. Daarnaast was hij al die jaren onlosmakelijk verbonden met het reilen en zeilen van de Academie, niet in het minst door de organisatie van talloze tentoonstellingen rond de geschiedenis van deze instelling en haar professoren, waarvoor hij steevast de catalogen schreef die meestal ook uitgroeiden tot diepgravende wetenschappelijke monografieën. Vermeldenswaardig in dit verband is de bijzondere cataloog over 100 jaar Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten die in 1985 van zijn hand verscheen. Vanuit de Academie onderhield hij ook veelvuldige contacten met wetenschappelijke bibliotheken, musea en kunstacademies overal in Europa.
In 1968 promoveerde Guido Persoons op een doctoraatsproefschrift over De Orgels en Organisten van de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Antwerpen 1500-1650. Daarmee was de start gegeven voor een boeiende academisch carrière aan de KU Leuven. Als docent aan de afdeling musicologie verzorgde hij tot aan zijn emeritaat in 1996 de cursussen in muzieksociologie en muziek en massamedia, alsook de specifieke lerarenopleiding voor musicologen. Met zijn vele publicaties over muziekinstrumentenbouw, muziekdruk, componisten en beeldende kunstenaars streefde hij nadrukkelijk naar het documenteren en voor de latere generaties vastleggen van het cultuurleven in België, en dit met focus op Antwerpen. Zo was hij ook hoofdredacteur van het jubileumboek bij het honderdjarig bestaan van het Koninklijk Vlaams Conservatorium in 1998.
Diezelfde voorliefde voor het bewaren van ons kunstpatrimonium wordt ook weerspiegeld in zijn actieve betrokkenheid bij de Koninklijke en Provinciale Commissie voor Monumenten en Landschappen en bij zijn daadwerkelijke inzet als bestuurslid in een brede waaier van wetenschappelijke en culturele verenigingen waar hij jarenlang actief was als bestuurslid, gaande van de Vereniging van Antwerpse Bibliofielen, het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen tot de Koninklijke Vereniging voor Muziekgeschiedenis. Met de Koninklijke Maatschappij tot Aanmoediging der Schone Kunsten had hij bijzondere band. Hij zou er vanaf 1996 met groot enthousiasme tot aan zijn dood de functie van voorzitter blijven uitoefenen.

bron : www.komask.be

Bibliografie :

Prof. Dr. G. Persoons,
Franck Mortelmans, pastelschilder & tekenaar
    In samenwerking met Melanie Mortelmans-Diris, Leo Wuyts en Alain Germoz
    Monografie naar aanleiding van de honderdste verjaardag van zijn geboorte en
    ter gelegenheid van zijn Eeuwfeest-Retrospectieve in het Provinciaal Centrum Arenberg
    te Antwerpen - ISBN 90-9012046-7D 1998/8380/1

 
 
 
Franck Mortelmans

Prof. Dr. G. Persoons - 1981
De orgels en de organisten van de Onze Lieve Vrouwkerk te Antwerpen van 1500 tot 1650

Prof. Dr. G. Persoons, Paul Verbraeken, Willem van de Velde, Herwig Todts, Piet Lombaerde..
Linnig : een Antwerpse kunstenaarsdynastie in de 19de eeuw - 1991

Prof. Dr. G. Persoons, Jean F Buyck, Greet Bedeer, Nationaal Hoger Instituut en KASKA - 1976
Schone Kunsten in Antwerpen : de Koninklijke Vereniging tot Aanmoediging der Schone Kunsten te Antwerpen, sinds 1788

Franck Mortelmans

Prof. Dr. G. Persoons - 1989
XXII Jaar Beeldhouwen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen

Prof. Dr. G. Persoons, Johannes Sambucus, Leon Voet - 1980-1982
Emblemata - Serie De Gulden Passer

Prof. Dr. G. Persoons, Roger Avermate, ... 1968
Miscellanea Jozef Duverger : bijdragen tot de kunstgeschiedenis der Nederlanden

Prof. Dr. G. Persoons, Hendrik Dierickx - 1985
Schilder- en beeldhouwkunst in Vlaanderen na 1945

Prof. Dr. G. Persoons, Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten Antwerpen - 1984
Jozef Vinck : kunstschilder, professor

Prof. Dr. G. Persoons, Paul Huvenne, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen
Frans Mortelmans (1865-1936) : bloemen, stillevens, marines in olie en aquarel
    Uitgever : Stichting Lodewijk Mortelmans, 2002

Prof. Dr. G. Persoons, Nationaal Hoger Instituut en KASKA - 1992
Jos Hendrickx : tekenaar van figuur en glasraam : professor NHISK Antwerpen

Prof. Dr. G. Persoons - 1987
- Nicaise De Keyser

Frans Mortelmans

--------------------------------------------------------------------------

TOP

lfm logo